حوزه‌ي علم و فناوري به يک حرکت جمعي نياز دارد

دکتر علی‌اکبر صالحی در مراسم اعطای سومین جایزه ملی مدیریت فناوری و نوآوری که در مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما برگزار شد با اشاره به تجارب 38 ساله مدیریت در کشور و با تاکید بر این که در این زمینه کشور ما نیازمند انجام مطالعات موردی است، گفت: منظور از مطالعات موردی این است که بررسی شود در این حوزه در دنیا چه اتفاقاتی رخ داده است به نحوی که اگر چند کشور را مورد مطالعه قرار دهیم ملاحظه خواهد شد که هر یک از کشورها ویژگی خاصی داشتند و در یک بستر رشد کرده‌اند.م

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

وی افزود: پس از انجام مطالعات موردی به این مطلب می‌رسیم که بین علم، فناوری و صنعت باید تمایز قائل شویم به نحوی که به عنوان نمونه می‌توانیم بدون علم و فناوری یک کشور صنعتی باشیم که مثال آن کشور مالزی و اندونزی است. همچنین برعکس کشور کره در صنعت و فناوری حرف زیادی دارد اما در بعد علمی متناسب با فناوری و صنعت حرفی برای گفتن ندارد اما در این میان کشور ژاپن در هر سه بعد علم، فناوری و صنعت موفق عمل کرده است.
 
صالحی به عناصر عمده برای بسترسازی در یک کشور اشاره کرد و گفت: یکی از این عناصر عدالت اجتماعی است به نحوی که اگر کشوری می‌خواهد در سه حوزه علم، فناوری و صنعت رشد کند باید از عدالت اجتماعی به معنای واقعی برخوردار باشد.
 
وی در ادامه شایسته‌سالاری در امر مدیریت را یکی دیگر از عناصر مهم در بسترسازی برای رشد سه حوزه علم، فناوری و صنعت در یک کشور عنوان کرد و گفت: اگر در مملکتی افراد متناسب با شایستگی شان در جایگاه‌های مختلف قرار گیرند کشور به خودی خود اداره می‌شود که متاسفانه ما از این عنصر به خوبی استفاده نکرده‌ایم.
 
رییس سازمان انرژی اتمی در ادامه اظهار کرد: بعد از توجه به دو عنصر عدالت اجتماعی و شایسته‌سالاری در امر مدیریت باید به آرمان‌های کلی کشور همچون خردمندی آحاد جامعه، فرهیختگی، رفاه جامعه، امنیت، توجه به کار جمعی و غیره توجه کنیم.
 
وی با تاکید بر این که فقر می‌تواند باعث کفر شود، گفت: اگر فقر امری فراگیر در جامعه باشد نمی‌توانیم از پیشرفت و توسعه صحبت به میان آوریم همچنین اگر کشوری تمامی عناصر ذکر شده را داشته باشد اما از امنیت برخوردار نباشد، نمی‌تواند رشد کند.
 
صالحی در ادامه با تاکید بر ضرورت توجه کار جمعی گفت: دیگر زمان آن نیست که به دنبال قهرمانی فردی در حوزه علم و فناوری باشیم و هر گونه تغییر در مسائل مدیریتی و غیره باید ناظر به امر جمعی باشد به نحوی که در همه مسائل کشور باید نظام مدیریت به گونه‌ای تنظیم شود که نگاه آن فعالیتهای جمعی و دوری از قهرمان‌پروری فردی باشد.
 
وی در ادامه سرمایه‌گذاری را یکی دیگر از اقدامات لازم برای رشد و پیشرفت دانست و خاطرنشان کرد: باید بررسی شود که چگونه می‌توانیم با سرمایه‌گذاری اندک و مدیری صحیح موجبات انجام پروژه‌های بزرگ را فراهم کنیم.